હથેળીમાં રેખા
ઝીલાતું પ્રતિબિમ્બ
અજવાળે આંખ
માત્ર સવાર સાંજ નહિ
સદાય ઊડે હાસ્યના ફૂવારા
શિખરની સ્થિર સ્થાયી શ્રદ્ધા
અતિક્રમે વિટમ્બણા
એકાકી રાતના
આગિયાની ઉદાસી
ઘોર અંધકારે
જંગલમાં ઝબકે
ખખડતાં પાન
પૂરે પ્રાણ
બુઠ્ઠાં તીર વેગવંતા
ટેરવે સફર સ્વર્ગની
ચૂમે હથેળીના ડંખ
લાંબાલચક ઝાળે ઝૂલતો
અરણ્યમાં આમિ અસલ
રેખાઓ વચ્ચે આમિ અટલ
મૂળ વનવાસી
No comments:
Post a Comment